آدرینا

دیشب دکتر روزگاراینا اومده بودن خونه مون. آدرینا دخترشون 1/5 سال از تو بزرگتره .وقتی آدرینارو دیدی کلی خوشحال شدی و مرتبط می گفتی نی نی. آدرینا دوست داشت با اسباب بازیای شما بازی کنه من به ادرینا کمک کردم تا بتونه با وسایلت بازی کنه شما حس مالکیتت تحریک شده بود و دوست داشتی با اسباب بازیات بازی کنی. با ادرینا بحثتون می شد و شما ناراحت می شدی جوجو کوچولوی من. رفتارت خیلی جالب و خنده دار بود مخصوصا وقتی شاکی به من نگاه می کردی و می گفتی ماما. منم سعی می کردم یرای شما یه اسباب بازی دیگه بیارم تا شما حواست پرت شه و اجازه بدی آدرینا با وسایلات بازی کنه ولی آدرینا کوچولو هم با دیدن اسباب بازی جدید قبلیا رو رها می کرد و سمت تو میومد. خلاصه اوضایی شده بود هردوتاتون یه چیزو می خواستین و هر از گاهی هم به دعواروی میاوردی گاهی تو پیروز می شدی گاهی آدرینا . من مرتب بهت می گفتم مامان آدرینا مهمونته وسایلتو بده به اون بازی کنه و با دادن یه چیز دیگه اونارو ازت می گرفتم و به آدرینا می دادم به رسم مهمون نوازی. واسه اینکه وقتی مهمون میاد خونمون بهش خوش بگذره و ناراحت نره خونشون . میزبان همیشه باید تمام تلاششو بکنه واسه مهمونش. این چیزیه که ما شیرازیا از کودکی توی فرهنگمون آموزش میبینیم. بالاخره من با تلاش فراوان به شما یاد دادم که دوتاتون با هم می تونین با یه اسباب بازی بازی کنید و مشکل حل شد ولی بعد از رفتنشون این موضوع فکرمو درگیر کرده بود که آیا کار درستی می کردم که ازت می خواستم از حقت بگذری و همش مراعات حال آدرینارو بکنی. آخه به شدت از آدمای بی دست و پا و واونایی که نمی تونن حقشونو بگیرن بدم میاد . و دوست ندارم ایثار بیش از حد رو بهت یاد بدم. این وقتی توی یک جامعه موثره که بقیه هم تا حدودی اینطوری باشن ولی توی جامعه الان ما که متاسفانه داره به سمتی میره که همه به فکر خودشونن این عادت دیگه ارزش نیست. یعنی ممکنه در آینده نباشه. الانم که دارم اینارو می نویسم هنوز تو تردیدم و واقعا نمی دونم کدومش درسته گذشتن یا گرفتن. باید با مشاور کودک صحبت کنم ولی به نظرم جز در مواردی که میزبان هستی نباید اینو ازت بخوام و باید بزارم بجنگی و به خواستت برسی. اینو باید از همین الان خوب خوب یاد بگیری و من سعی می کنم بهت کمک کنم.

شازده کوچولوی ما، امین آراد...