چالش تصمیم گیری

آراد چند روز اخیر به شدت برای تصمیم گیری موضوعی سر دوراهی قرار گرفته بودم و چون دلیل دو راهی شما بودی بهتره درموردش واست بنویسم. نتایج آزمون دکتری پزشکی رو اعلام کردن و من قبول شده بودم و سه روز وقت دارم که انتخاب شهر کنم اولش به شدت خوشحال بودم فقط به دکتری فکر می کردم آخه من واقعا به درس خوندن علاقه دارم و از اینکار لذت می برم نتایج خوب هم همیشه بهترین مشوق و انگیزه برای ادامه تحصیل بودن. هیجانم که کم شد و یه کم که گذشت یادم به تو افتاد که الان تازه یک سال و ده ماهته . الان که فرصت پیش اومده که من توی یه دانشگاه سطح بالا مثل دانشگاه تهران و شیراز درس بخونم و اینکه ما الان بنا به شرایط کاری بابا یزد زندگی می کنیم دوراه برای من می گذاره که یا با تو مدام بین یزد و اون شهر در رفت و آمد باشیم بریم و برگردیم و بابا رو چند روزی تنها بزاریم که هم بابا اذیت می شه هم تو باید مدام در رفت وآمد باشی و یا باید یزد رو انتخاب کنم و قید لذت از درس خوندن رو بزنم و با توجه به اینکه دانشجوی دکتری حقوق خوبی دریافت می کنه به صرف یک شغل بهش نگاه کنم که هر چی فکر کردم و مشورت کردم همه نتایج به این سمت رفت که حیفه فرصت دکتری گرفتن و درس خوندن رو توی دانشگاه پزشکی یزد از دست بدم آخه سطح این رشته اینجا بسیار ضعیفه از اون طرفم از حق و حقوق تو هم نمی تونم بگذرم تربیت تو گرچه به ظاهر در جریان خواهد بود ولی فقط یه مادر می دونه با یه بچه اینکلرو کردن مخصوصا تو سن پایین چه آسیبی می تونه بهش بزنه واسه همین تصمیم گرفتم هیچ کدوم از این دوراه رو انتخاب نکنم و تورو انتخاب کنن و سال دیگه یک بار دیگه شانسمو امتحان کنم تا اون موقع هم شما بزرگ تر شدی هم شاید موقعیت مهاجرت به شهرای دیگه ایجاد بشه بالاخره نمی شه بابارو هم تنها گذاشت آدم وقتی مسوولیتی رو قبول می کنه باید تا آخرش وایسه حتی اگه پای منافعش یا احساسش درمیون باشه. البته به قول مدیر گروهم امسال از گروه یزد فقط من قبول شدم و ممکنه سال دیگه این اتفاق نیوفته چون قبول شدن با توجه به ظرفیت خیلی خیلی کم امکان پذیر نباشه و کوچکترین اتفاقی می تونه باعث بشه سال دیگه من این شانس رو نداشته باشم. البته یه مساله دیگه هم بگم که من امسال چون رشتمو نه یزد داشت نه شیراز توی یه رشته نزدیک به رشته خودم شرکت کردم ولی شاید این اتفاق باعث شه که من سال دیگه توی رشته خودم شرکت کنم و بتونم توی مسیر علاقه ام ادامه بدم که این واسه من مدینه فاضله است .بهر حال بعد از کلی تردید و ناراحتی و تحقیق و مشورت تصمیممو گرفتم اگرچه در هر دو مورد منتقدانی داره و ممکنه هرکدومو انتخاب کنم اشتباه کرده باشم ولی از اینکه توی تصمیمم پای تو وایسادم و تورو تو اولویت قرار دادم بسیار خوشحالم و به خودم افتخار می کنم و هستند مادرانی که الان به خاطر تحصیلات عالیه در کنار همسرداری د بچه داری مورد تحسینن ولی من تحسینی که باعث آسیب زدن به خانوادم باشه نمی خوام. یادت باشه هرطوری که بشه من با تمام وجود دوست دارم