سوال پرسیدن

دو سه روزی هست وارد مرحله سوال پرسیدن شدی مدام می پرسی مامان این چیه؟ مامان داری چه کار می کنی؟ مامان یعنی چی؟ و من مدام باید همه چیزو واست توضیح بدم که هر کی داره چه کار می کنه و واسه چی اینکارو می کنه و مرتب در جواب مامان این چیه باید کاربرد کامل اون چیزی رو که می پرسی توضیح بدم تازه گاهی اوقات از توضیحاتم قانع نمی شی می گی نه نیست. و در هرموردی که می پرسی تا جواب قانع کننده ای نشنوی دست بردار نیستی و سوالتو مکررا تکرار می کنی.

یه رفتار دیگه ای که این روزا از خودت بروز می دی و اصلا خوشایند نیست گاز گرفتنه به حدی زیاد و بشدید و عمیق گاز می گیری که اشک من و بابا در میاد و همش نگرانیم که مبادا غیر از ما فرد دیگه ای رو گاز بگیری . یه موقع هایی چنان دنبال سوژه واسه گاز گرفتنی و از هر فرصتی واسه گاز گرفتن استفاده می کنی که پیش خودم می گم نکنه خون آشامی. یعنی تا اون تیکه ای که تو دهنتو رو از جاش نکنی ول نمی کنی. و من واقعا نمی دونم باید چه کار کنم تصمیم دارم که با مشاورت مشورت کنم شاید راه حلی داشته باشه البته به مربی مهدت گفنم گفتش توی مهد مربی ها دوست دارن و مدام از کلاسهای دیگه میان تورو با خودشون می برن و وقتی می خوان ذوقت کنن گازت می گیرن و احتمالا واسه اینه که تو هم اونایی رو که دوست داری گاز می گیری احتمالا فکر کردی راه ابراز علاقه اس. دلیلش هرچی که هست باید زود برطرف بشه و این رفتارتو ترک کنی چون قابل تحمل نیست و تو کل این مدت این تنها رفتار غیر قابل تحمل شماس. تو یه کوچولوی بی تقصیری که دلیل رفتارت محیط پیرامونت و ما هستیم ولی جامعه این توجیح رو قبول نداره نه الان و نه تو هیچ سن دیگه ای . یعنی همه تورو با رفتار خودت قضاوت می کنن نه دلیلی که باعث این رفتارت شده و شما باید همیشه رفتارای ناهنجار و نا خوشایند رو به هر دلیلی که باشه توی خودت حلش کنی تا مثل همیشه بهترین باشی.